Opkweek van koninginnen
We laten de bijen doen wat ze zelf al kunnen, en sturen dat met een strakke keuze van larf en volk.
Een goede koningin begint als een jonge larve in een volk dat in stemming is om moeren te telen. We werken met die instincten, niet ertegen. De larve moet jong genoeg zijn, het kweekvolk sterk genoeg, en de dracht of de voeding zo dat de voedsterbijen royal jelly niet rantsoeneren.
Daarna gaat het over selectie, niet over volume. Een dop die mooi oogt maar uit een volk komt dat steekt, slecht overwintert of slordig broed heeft, gebruiken we niet als vertrekpunt. De moederkoningin moet de eigenschappen al tonen die we willen versterken.
De paring hangt af van het doel. Voor het kweekprogramma is dat instrumentele inseminatie. Voor een productiekoningin kan een natuurlijke bevruchting volstaan. In beide gevallen kijken we of ze legt voor we haar een plek in een ander volk gunnen.
Wie zelf doppen wil telen, doet er goed aan klein te beginnen: één sterke starter, larven van één dag, en de discipline om minder doppen te laten zitten dan de kast aankan. Een overvolle doppenlijst geeft lichte koninginnen.